poniedziałek, 25 maja 2015

Angina jak z nią walczyć?

Angina wywołana jest przeważnie przez bakterie z rodziny paciorkowców, lecz niektóre odmiany choroby mogą mieć również tło wirusowe. Angina dotyka zarówno dzieci, jak i dorosłych. Polega na ostrym zapaleniu migdałków znajdujących się w gardle blisko podniebienia.
Angina pomimo pochodzenia bakteryjnego jest silnie zakaźna. Roznosi się droga kropelkową. Zarazić można się w pracy, szkole, dusznych pomieszczeniach. Wystarczy rozmawiać z osobą chorą lub nawet jej dotknąć, aby się zarazić.

Szczególnie narażone na zachorowanie są dzieci, szacuje się, że każde dziecko przynajmniej  raz chorowało na anginę. Najczęściej chorują dzieci w wieku od 4 do 7 lat. U dorosłych zachorowalność jest o wiele mniejsza. Główne czynniki sprzyjające zachorowaniu to zmęczenie fizyczne i psychiczne, osłabiona odporność, nieprawidłowe odżywianie, niewystarczająco ciepłe ubranie.

Jedzenie lodów wbrew powszechnej opinii nie powoduje anginy wręcz przeciwnie - racjonalne hartowanie gardła przez jedzenie i picie chłodnych pokarmów i napojów pomaga ustrzec się przed anginą. Niektórym dzieciom w czasie choroby lody wręcz pomagają, ponieważ zmniejszają ból gardła.

Objawy i przebieg
 Angina jest dokuczliwą chorobą gardła przebiegającą z reguły z wysoką gorączką.  Objawia się silnym bólem gardła nasilającym się przy przełykaniu. Zazwyczaj zaczyna się bez uprzedzenia.

Główne objawy anginy to:

  • gorączka do 40°C
  • ogólne rozbicie
  • ostry kaszel
  • powiększenie i przekrwienie migdałków, na których często pojawia się biały nalot
  • obrzęk węzłów chłonnych szyi
  • utrudnione oddychanie

Przebieg choroby:
  • W anginie bakteryjnej – stan zapalny lokuje się w miąższu migdałków, stają się one napuchnięte i przekrwione. W niewielkich zagłębieniach pojawia się żółtawobiały nalot ropny, wskutek czego odczuwany jest dyskomfort podczas połykania. W trakcie choroby występują wszystkie typowe dla anginy objawy, które utrzymują się przez około 3 – 5 dni. Należy jednak pamiętać, że nawet po 2 – 3 dniach od ukończenia leczenia, istnieje wysokie ryzyko nawrotu choroby.
  • W anginie wirusowej – choroba rozwija się bardzo szybko, pierwsze objawy to przerośnięte migdałki oraz dolegliwości typowe dla przeziębienia. W następnej fazie pojawia się wysoka gorączka oraz     promieniujący ból głowy. Najlepiej zażyć środki przeciw przeziębieniu i pozostać w łóżku. Dolegliwości powinny szybko ustąpić.

Powikłania
Angina powinna być traktowana jako poważna choroba ogólna, mogąca w niektórych przypadkach wywołać poważne powikłania. Niestety w obecnych czasach większość ludzi nadal nie zdaje sobie sprawy z tego jak angina może być groźna. Szczególnie angina wirusowa jest bardzo niebezpieczna ze względu na możliwość pojawienia się powikłań.

Najczęściej wskutek nieodpowiednio leczonej anginy pojawia się ropień około migdałkowy. Wynika on z rozprzestrzenienia się zakażenia na ścianę gardła oraz gromadzenia się ropy pomiędzy torebką migdałka, a ścianą mięśniową gardła. Angina działa pobudzająco na układ chłonny organizmu do produkowania większej ilości przeciwciał, przez co z kolei mają one możliwość zaatakowania serca lub nerek.

Pozostałe możliwe powikłania:
  • zapalenie zatok przynosowych
  • przerost migdałka
  • zapalenie ucha środkowego
  • zapalenie opon mózgowo – rdzeniowych
  • infekcyjne zapalenie wsierdzia
  • zapalenie płuc

Diagnoza i leczenie

Diagnoza stawiana jest na podstawie wywiadu lekarskiego, wymazu oraz posiewu z gardła i migdałków. Jeżeli nie dają one jednoznacznego wyniku, wymaz ogląda się pod mikroskopem.

Leczenie zależne jest od przyczyny powstania anginy, czyli od tego czy została wywołana przez bakterie czy wirusy. Ostre wirusowe zapalenie leczone jest jedynie objawowo, ponieważ antybiotyki w żaden sposób nie działają na wirusy. Możliwe jest jednak wprowadzenie antybiotykoterapii w przypadku zapalenia bakteryjnego. Najczęściej stosuje się antybiotyki z rodziny penicylin, które chory powinien przyjmować przez około 10 dni. Ze względu na występowanie wysokiej gorączki należy zażywać aspirynę lub paracetamol w celu obniżenia temperatury.

W trakcie choroby zalecane jest przebywanie w ciepłych pomieszczeniach oraz pozostanie w łóżku. Należy spożywać tylko miękkie i płynne pokarmy oraz pić dużą ilość płynów, wyłączając soki owocowe, ponieważ mogą podrażnić chore gardło.

niedziela, 24 maja 2015

Astma w czasie ciąży


Astma jest chorobą przewlekłą, która objawia się dusznościami, kaszlem, ciężkim i głośnym oddechem; jest wynikiem złego funkcjonowania układu oddechowego, w tym stanu zapalnego oskrzeli.

Astma może pojawić się lub nasilić po kontakcie z czynnikami wywołującymi alergię, przy częstych infekcjach wirusowych i zmianach hormonalnych, podczas znacznego wysiłku fizycznego czy oddychania zbyt suchym czy zimnym powietrzem.

Astma a ciąża
Ciąża ma różnorodny wpływ na astmę. W zależności od organizmu kobiety i zaawansowania choroby ciąża i wynikające z niej zmiany hormonalne i anatomiczne mogą przyczynić się zarówno do złagodzenia, jak i zaostrzenia choroby. Zwykle astma zaczyna bardziej dokuczać ciężarnej w ostatnim trymestrze ciąży, gdy dziecko jest już na tyle duże, że nawet zdrowej kobiecie ciężarnej jest trudniej oddychać w wyniku ucisku płodu na przeponę. Ciężkie przypadki astmy kwalifikują ciążę chorej kobiety jako ciążę podwyższonego ryzyka, jednak dobra opieka lekarska i właściwa edukacja chorej może znacznie zmniejszyć to ryzyko. Kobieta ciężarna chora na astmę powinna znajdować się pod opieką nie tylko ginekologa-położnika, ale również internisty, alergologa i pulmonologa.

Astma a zagrożenie dla matki i dziecka
Kobieta chora na astmę powinna powiadomić o swojej chorobie lekarza prowadzącego ciążę, ponieważ kontrola choroby pozwala zminimalizować ryzyko komplikacji, na które narażony jest zarówno organizm matki, jak i rozwijającego się dziecka. Niekontrolowana astma może spowodować takie powikłania jak: niedotlenienia płodu przez zły transport tlenu przez pępowinę, zahamowanie wzrostu płodu, wywołanie wczesnych skurczów macicy, a co za tym idzie - przedwczesnego porodu. Wczesne skurcze macicy wywołane atakiem astmy zwykle ustępują, gdy atak się kończy, w przeciwnym wypadku niezbędna jest pomoc medyczna. W trakcie porodu bardzo rzadko zdarzają się ataki duszności, a w ciężkich przypadkach kobieta rodząca dostaje leki dożylne. Monitorowany jest również stan dotlenienia organizmu matki.

Jak zadbać o siebie i swoje dziecko?
Kobiety ciężarne chorujące na astmę powinny zminimalizować lub, jeśli jest to możliwe, wyeliminować ze swojego otoczenia wszystkie czynniki wywołujące nasilenie choroby, głównie alergeny, dym papierosowy, jak również chemiczne środki czystości używane w gospodarstwach domowych. Należy też unikać wszelkich infekcji dróg oddechowych i zbytniego wysiłku fizycznego. Powinno stosować się leki wyłącznie przepisane przez lekarza i przyjmować je tylko w odpowiednich, określonych przez lekarza dawkach. W atakach duszności należy przyjmować przepisane leki, aby zapewnić dziecku dopływ tlenu. Zwykle przepisywane są leki wziewne, które są uważane za bezpieczniejsze niż doustne.
Trzeba również pamiętać, że alergie i astma są dziedziczne, dlatego po narodzinach należy ograniczyć kontakt dziecka z alergenami, również tymi, które znajdują się w żywności. Dlatego jak długo jest to możliwe (minimum sześć miesięcy) należy karmić dziecko wyłącznie pokarmem z piersi bez żadnych dodatków – dzięki temu można opóźnić wystąpienie alergii u dziecka.


źródło: babyonline.pl